Koleksiyon, Parası Bol Aklı Yok Olanın İşi Midir?

Derler ki, koleksiyon parası bol aklı yok olanın işidir. Ben de sanırım ikisi de yok; ama yine de: koleksiyon illa ki koleksiyon.. Bu sanırım ne akıl yokluğu ne de para bolluğu olsa gerek; tek cevabı var: gönül işi. Bilmem belki de kendimi kandırıyorum.. Sekiz yaşımdan bu yana koleksiyon yapıyorum, geç de olsa şunu farkettim. Koleksiyonun en güzeli bedava yapılanıdır. Nasıl mı diyeceksiniz? Eğer koleksiyon yapmak gibi bir meyliniz varsa, naçizane tavsiyem, para etmeyen, insanların değer biçmediği ama görselliği olan objeleri toplamanız yönünde olacak..

Para koleksiyonu gibi müthiş bir servet gerektiren (zira eskiye indikçe yüzbin dolarlar konuşuyor) veya pul koleksiyonu gibi parasız kalmanıza yol açan koleksiyonlar yerine, mesela, hani şu küçük çay poşetleri var ya, işte onları biriktirebilirsiniz; fevkalade görselliği var.

Düşünsenize iş yerinde, dost sohbetlerinde, akraba evini ziyarette bunları ne kadar kolay toplayabileceğinizi. Ve sizi temin ederim, böyle bir koleksiyon yaptığınızı etrafa yaydığınızda, sizi öylesine besleyecekler ki, siz bile inanamayacaksınız. Her yerden eşten dosttan size çay poşetleri akmaya başlayacaktır. Deneyin görün. Üstelik içini de kullanıyorsunuz.. Masrafsız bir koleksiyon, ayrıca çeşit de bol. Saklaması bile sorunsuz, küçücük bir kutuda, bunları biriktirebilirsiniz

Çay poşeti ilginizi çekmedi mi? daha güzelini söyleyebilirim: Kitabevlerinin reklam amaçlı hazırlattığı şu şirin, rengarenk kitap ayraçları. Eğer ilginizi çektiyse tavsiyem özellikle okulların açıldığı dönemleri ve kitap fuarlarını iyi takip etmeniz yönünde olacaktır.

Lafı daha fazla uzatıp komeksiyona konu olan tüm objeleri tek tek izah edip sizi yormak gibi bir niyetim yok. Ama bir kaç tane daha ismen verip konuyu burada keseceğim: Peçete, telefon kartı, kibrit kutusu, kartpostal, düğme (ah o eski rengarenk düğmeler)...

Bundan sonraki konularda Türk pullarından örnekler sunacağım. Görselliği ile umarım ilginizi çeker.

Muhabbetle kalın.